Zwierzęta

Żbik


Żbik - Felis silvestris - należy do gromady ssaków, żyworodnych, drapieżnych i kotowatych.

Podobny jest do burego kota domowego, jest od niego dwa razy większy i masywniej zbudowany.
Rozróżnia się 3 podstawowe grupy żbika:

Żbiki żyją na terenie Europy, Kaukazu i Azji Mniejszej. Najczęściej wybierają sobie miejsce do życia w gęstych lasach obszarów górskich, na skraju kompleksów leśnych, wśród drzew, natomiast polują na terenach otwartych, takich jak łąki, śródleśne polany i pola.

Według szacunków, na terenie naszego kraju, we wschodniej części Karpat żyje około 200 żbików.

Żbiki polują tylko na ziemi nad ranem i o zmierzchu, na małe ssaki - sarny, jelonki i jagnięta; gryzonie, ptaki, ryby, żaby, a czasem nawet na owady. Na młode żbiki najczęściej polują łasice i gronostaje.

Ssaki te mają gęstą i długą sierść w kolorze żółtawoszarej w ciemne pręgi, a powyżej opuszek, na tylnych kończynach czarne plamy. Mogą mieć 45-90 cm długości, ogon od 25 do 40 cm, wysokie są na 25-35 cm i ważyć od 4 do 10 kg.

Wściekły żbik, podobnie jak domowy kot, kładzie uszy płasko po głowie, otwiera szeroko czerwoną paszczę, przeraźliwie parska, jeży sierść i wygina grzbiet w łuk co sprawia, że olbrzymieje.

U samic żbika ciąża trwa 65-69 dni, po tym czasie rodzą od jednego do czterech młodych. Młode samice dojrzewają w wieku 10 miesięcy, a samce aż o rok później. W niewoli żbiki żyją 12-18 lat.

Te miło wyglądające jak kotki ssaki i mimo niewielkich rozmiarów potrafią używać swoich zębów i pazurów.

Stwierdzono ponad 20 podgatunków żbika. Afrykański żbik ma krótsze owłosienie i cieńszy ogon.

Od 1980 roku żbik jest wpisany do aneksu II konwencji berneńskiej i w wielu krajach wprowadzono ograniczenia mające służyć ochronie tych kotów.

Według obserwacji naukowców, duża część europejskich żbików to mieszańce, tzw. koto żbiki, natomiast w Polsce nie ma już żbików czystej krwi, ponieważ zostały wymieszane z dachowcami.

Bilety lotnicze Suknie ślubne Hydraulik