Zwierzęta

Węgorz


BUDOWA


Ryby węgorzowate to strunowce, promieniopłetwe, doskonałokostne, elipsopodobne zaliczane do królestwa zwierząt eukarionty.

Węgorze dzielą się na europejskie i elektryczne zwane strętwami.

W Polsce występuje węgorz europejski.

Węgorz europejski ma bardzo długie ciało, które może dochodzić do 2 metrów u samic i 60 cm u samców, z przodu jest ono cylindryczne, a w części ogonowej bocznie spłaszczone. Ciało węgorza pokryte jest drobnymi, ukrytymi głęboko w skórze łuskami i śluzem. Płetwy grzbietowa i odbytowa łączą się z płetwą ogonową, ma też małe płetwy piersiowe. Węgorze europejskie mają ubarwienie grzbietu ciemno szaro - zielone, czasem niemal całkowicie czarne, boki jaśniejsze, brzuch szarawo - lub żółtawo - białawy.

Węgorz ma dolną szczękę wysuniętą przed górną, drobne zęby, dobrze rozwinięte oczy, które u młodych i u samic są małe, a u dorosłych samców wyraźnie większe. Węgorze mogą żyć nawet kilkadziesiąt lat.

Bardzo cenioną rybą na europejskich i polskich stołach jest węgorz zwłaszcza wędzony. Smaczne mięso węgorzy sprawiło, że są one celem wędkarzy i rybaków. Nie każdy wie, że krew węgorzy zawiera toksyczne proteiny niebezpieczne dla człowieka w przypadku zetknięcia jego krwi z krwią węgorza tzw. ichtiotoksynę. Działa ona podobne jak jad węża, powodując u ssaków skurcze mięśni, porażenie pracy serca i płuc, rozpadanie się czerwonych krwinek i zmniejszenie krzepliwości krwi. Tą toksyczność, krew węgorza traci pod wpływem temperatury - min 58 st. C i działania enzymów trawiennych.

Aby odbyć tarło, węgorze wędrują do ciepłych i tropikalnych wód oceanicznych. Potem dorosłe ryby prawdopodobnie giną. Larwy węgorzy płyną z prądami morskimi nawet do trzech lat w przypadku węgorza europejskiego. Młode węgorze kierują się do wód śródlądowych i tam spędzają większą część życia, do momentu gdy muszą wrócić do oceanu, by odbyć tarło.

Węgorz europejski występuje w rzekach i jeziorach Europy, w Oceanie Atlantyckim i we wszystkich morzach europejskich. Lubi miejsca ciepłe, porośnięte, gdy dno jest muliste, choć można go spotkać w wartkich rzekach o kamienistym dnie, z podmytymi brzegami, korzeniami drzew i innymi miejscami, gdzie mogą zrobić sobie kryjówki.

Ryba żyje przy dnie, a na zimę zagrzebuje się w mule. Najbardziej aktywna jest w nocy. Pożywieniem węgorza europejskiego jest fauna denna i drobne ryby, połykając nawet duże zdobycze, lubi raki podczas wylinki.

Węgorz żyje w wodzie, jednak w okresie wędrówek potrafi pełzać po lądzie z szybkością ok. 3 km/h po wilgotnym podłożu pokrytym trawą i mchami, oddychając podczas wędrówki dzięki dyfuzji gazów przez skórę.

Węgorz europejski zagrożony jest wyginięciem i objęty ochroną.



Węgorz elektryczny, strętwa jest zaliczany do gatunku ryb słodkowodnych i jest jedynym przedstawicielem rodzaju Electrophorus, ryb z narządami elektrycznymi.

Występuje w północno-wschodniej Ameryce Południowej, w bagnistych i wolno płynących wodach dorzecza Amazonki i Orinoko. Ryba może mieć nawet 2,5 m długości i ważyć 20 kg, jednak najczęściej spotykane są osobniki o długości 1 m.

Węgorz elektryczny ma wygląd węgorza ale nie wykazuje cech wspólnych z właściwymi węgorzami. Jest barwy szarej, brązowej i czarnej, z podgardlem w odcieniu pomarańczowym. Wzdłuż płetwy odbytowej, z boków ciała, znajdują się narządy elektryczne wytwarzające napięcie 300-600 V i natężenie poniżej 1 A.

Jest to niebezpieczna ryba, jej napięcie może zabić małe zwierzę lub oszołomić duże. Im dłuższy osobnik, tym napięcie ma wyższe.

Te elektryczne narządy sa aż w 80% ciała ryby, pozostałe 20% przypada na głowę i jamę brzuszną. Wytworzyły się z mięśni brzusznych, a węgorz wykorzystuje je do zabijania lub ogłuszania zdobyczy, a także do celów obronnych i elektolokacji czyli zdobywania z pomocą detekcji bodźców elektrycznych do orientowania się w otoczeniu. Ryby te wyposażone są w narządy Sachsa i Huntera, które wspomagają pracę narządu elektrycznego, a aparat Webera, wzmacnia zdolność odbierania dźwięków.

Węgorz elektryczny nie może tak jak węgorz europejski poruszać się bez wody, zginie z braku tlenu. Żywi się rybami, płazami i bezkręgowcami. Samce budują gniazda w których samice składają po kilkanaście tysięcy jajeczek..

Węgorze te uważane są za smaczne, tłuste ryby, a konsumowane po wcześniejszym usunięciu elektrycznych organów.

Bilety lotnicze Suknie ślubne Hydraulik